Leopold

Lydia Rood

Een duizendpoot wordt Lydia Rood genoemd, omdat ze zo veel verschillende soorten verhalen schrijft. Spannende en droevige, ernstige en grappige, lange en korte, schone en vieze, voor kleine kinderen, grote kinderen en voor volwassenen. Maar zelf zegt ze: "Had ik maar duizend poten! Dan zou ik met schrijven misschien mijn hoofd bij kunnen houden..." Want het borrelt in haar hoofd al sinds haar kindertijd van de verhalen.

Leven
Lydia Rood werd op 23 mei 1957 geboren in het Gelderse Velp. Ze was het oudste kind in een gezin van zes: ze had een zusje en vier broertjes. Dat schiep nog al wat verwachtingen bij haar ouders, die hoopten dat ze zich zou gedragen als een ‘echt meisje’, maar Rood wilde niet “begrijpend, zacht en bescheiden” worden. Ze was een druk, eigenwijs en impulsief kind.
Ze hield als kind al veel van lezen en vanaf haar achtste verslond ze sprookjesboeken en de verhalen van Tonke Dragt, haar lievelingsschrijfster. En van Paul Biegel, Alet Schouten, Astrid Lindgren... Pippi Langkous was een tijdje haar heldin - af en toe droeg ze zelf ook van die recht afstaande vlechtjes. Haar eigenzinnigheid, hang naar vrijheid, ongekunstelde oprechtheid en haar avontuurlijke inslag heeft Lydia nog steeds gemeen met die jeugdheldin.
Rood haalde haar gymnasium-diploma in 1975 en ging Spaans studeren. In 1984 studeerde ze af aan de School voor de Journalistiek in Utrecht en in 1988 aan de Universiteit van Amsterdam. Ze ging in 1984 aan het werk bij De Volkskrant, aanvankelijk als redacteur buitenland, vanaf 1985 als eindredacteur binnenland. In 1990 stopte ze bij De Volkskrant om van het schrijven van boeken haar hoofdberoep te maken. Nu schrijft Lydia Rood slechts af en toe nog een journalistiek stuk.
In 1985 kreeg ze een dochter: Roosmarijn. Sinds 1987 woont ze met haar gezin op Marken en besteedt ze haar vrije tijd aan reizen, dansen, motorrijden, maar vooral aan avonturen.
Lydia kan absoluut niet tegen onrecht. Met woord en daad zet zij zich dan ook regelmatig in om het recht te doen zegevieren. Spraakmakend waren haar protest in 1995 op Tahiti tegen de Franse kernproeven in Mururoa, waarbij ze, ten overstaan van de pers, letterlijk met haar billen bloot ging, en de hongerstaking met de witte illegalen.

Schrijven
Lydia Rood schrijft voor alle leeftijden: behalve jeugdboeken ook thrillers (onder meer samen met broer Niels Rood), romans en erotische verhalen. Haar vroege boeken waren detectives vol spanning en actie.
In 1982 verscheen haar eerste kinderboek, Een geheim pad naar gisteren. Voor Maanzaad kreeg ze in 1990 een Vlag en Wimpel, Een mond vol dons werd in 1994 bekroond met een Zilveren Griffel. Anansi’s web en Sprong in de leegte kregen een eervolle vermelding van de Zoen-jury. Bij kinderen is Marietje Appelgat het bekendst, dat werd getipt door de Kinderjury. Verder schrijft ze columns voor bladen, radio en televisie. De thrillers Koningswater en Broeders van de zesde dag werden genomineerd voor de Gouden Strop. Grote bekendheid verwierf ze met het erotische Louter Lust.
Wat ze vroeger voor de krant deed, doet ze nu voor haar boeken. Ze neust overal rond om informatie te vergaren. Ze gaat ook regelmatig voor haar boeken op reis, om zelf mee te maken hoe het leven is voor de mensen over wie ze schrijft. Zoals naar Ghana, voor haar voetbalboek Nframa, zwarte ster. Haar dochter reisde mee, net als in 2005 naar Colombia voor De ogen van de condor.

Thema’s
Rood schrijft al sinds ze een kind was. Ze schreef een roman over het vechten voor de liefde van haar ouders: Offerande.
Familierelaties is een vaak terugkerend thema in haar boeken. Andere onderwerpen die veel voorkomen in Roods boeken zijn vriendschap en eenzaamheid.
Omdat schrijven Lydia's grote liefde is en omdat ze altijd boordevol ideeën zit moet ze hard werken om het allemaal bij te houden. Als je haar op de computer hoort, ratelt het aan een stuk door. Ze ziet het gewoon voor zich gebeuren en schrijft het rechtstreeks op. Nadenken doet ze, zegt ze zelf, tijdens de afwas en onder de douche. Op al haar boeken blijft ze altijd een beetje verliefd.
Lydia heeft ondertussen al bijna honderd boeken op haar naam staan en er komen er - insjallah - nog vele bij, want als het niet hoeft, zal ze nooit stoppen met schrijven.

2007 was een bijzonder jaar voor Lydia, want dat jaar was ze de auteur van het kinderboekenweekgeschenk. Wie tot nu toe haar naam nog niet kende, kan er na de Kinderboekenweek 2007 niet meer omheen! Lydia reisde met haar Mysterie Tour bijna twee wekenlang door het hele land!

© Foto: Mark Sassen