In de tuin van Monet

Kaatje Vermeire
NUR: 217

Water. Licht. Kleur…
Zoveel inspiratie voor een leven lang schilderen.
Monet legt er een tuin voor aan.
Zijn tuin wordt zijn leven.

Claude Monet (1840–1926) was verliefd op zijn tuin. Van zijn waterlelies schilderde hij meer dan tweehonderd doeken. Zo spiegelt de blauwe regen voor altijd in zijn vijver.

Vanaf het begin van zijn carrière schilderde Monet het liefst buiten. In 1883 verhuisde hij met zijn familie naar het kleine dorp Giverny. Hij genoot van het leven in de natuur. Beïnvloed door wat hij zag op zijn reizen – van de kleurvlakken van de Hollandse bollenvelden tot de romantische weelderigheid van de Italiaanse bloemenriviera – beplantte hij zijn tuin voor een overweldigende bloei van voorjaar tot herfst. In goede en moeilijke tijden was dit stuk grond zijn anker. Hij vond er vrede en zo werd de tuin een spiegel van zijn eigen ziel.

In de pers
Van alle prentenboeken die uitgeverij Leopold heeft gemaakt in samenwerking met het Kunstmuseum Den Haag (en dat zijn er heel wat) is dit qua illustraties een van de allermooiste. (...) Vermeire weet [de manier waarop Monet werkte, red.] zowel in beeld als in taal uitstekend te vatten. Kinderen interesseren voor kunst blijkt regelmatig een moeilijke klus. Vermeire laat zien dat het mogelijk is. - Hanneke van den Berg in het Noord-Hollands Dagblad